E DIELA E LARIT DHE E MUNDIMIT TË ZOTIT

Mar 27 • LEXIMET E SË DIELËS

Hyrja kremtore e Jezusit në Jerusalem

 

Leximi parë Is 50,4-7

 

Lexim prej Librit të Isaisë profet

 

Zoti Hyj ma dha një gjuhë të ditur që të di ta përforcoj me fjalë të lodhurin.

Çdo mëngjes veshin ma zgjon që të dëgjoj siç dëgjon nxënësi.

Zoti Hyj ma hapi veshin, s’kundërshtova, nuk u zmbrapsa.

Shpinën ua solla atyre që më rrahnin, mollëzat e mia atyre që ma shkulnin mjekrën: fytyrën time nuk e largova nga të sharat e pështymat.

Zoti Hyj është ndihmëtari im, këndej edhe s’jam i tronditur, prandaj fytyrën time e bëra të fortë si shkëmbi pse e di se s’do të mbetem i turpëruar.

 

Fjala e Zotit

 

Psalmi: 22(21)

 

Ref: O Zot, o Zot, përse hoqe dorë prej meje.

 —————————–———————————-

Gjithkush me shikon, me përqesh,

shtrembërojnë buzët, luajnë me kokë:

“Shpresoi në Zotin: le ta lirojë,

le ta shpëtojë sepse i pëlqen Atij!”

—————————————————————-

Në rrethuan qen me shumicë,

turmë keqbërësish më rrethuan gjithkah.

M’i  shporuan duart e këmbët

mund t’ i numëroj të gjithë eshtrat e mi.

—————————————————————-

Petkat e mia ndër vete i ndajnë

e mbi petkun tim qesin short.

Por, ti, o Zot, mos rri larg meje,

fuqia ime shpejto të më ndihmosh!

 

——————————————————————

E unë do t’ ua shpall vëllezërve Emrin tënd,

do të të lavdëroj në kuvendin e dheut:

“Ju që e druani Zotin, lëvdojeni atë,

mbarë fara e Jakobit, lëvdojeni atë!

Të gjithë pasardhësit e Izraelit, nderojeni atë.

———————————————————————–

Leximi dytë Fil 2,6-11

 

Lexim prej letrës së shën Palit apostull drejtuar  Filipianve

 

Krishti Jezus, i cili, edhe pse me natyrë Hyj,

barazinë e vet me Të nuk e çmoi si një visar që s’mundet pa të, por ia mohoi vetvetes e mori natyrën e shërbëtorit dhe u bë i ngjashëm me njerëz dhe, për kah pamja e jashtme, dukej vetëm njeri. E përuli vetveten

duke u bërë i dëgjueshëm deri në vdekje, mu deri në vdekjen në kryq.

Prandaj edhe Hyji e lartësoi tesve dhe i dha emrin që është mbi çdo emër

që në Emër të Jezusit të përkulet çdo gju i atyre që janë në qiell, në tokë e në nëntokë dhe çdo gjuhë të dëshmojë:

‘Jezu Krishti është Zot!’ Në nder të Hyjit Atë.

 

Fjala e Zotit

 

Lavdi ty, o Krisht, Mbreti lavdisë së amshuar!

Krishti për ne u bë i dëgjueshëm deri në vdekje,

mu deri në vdekje në kryq.

Prandaj edhe Hyji e lartësoi

dhe i dha emrin që është mbi çdo emër.

Lavdi ty o Krisht, Mbret i lavdisë së amshuar!

 

+ Ungjilli Mk 14,1-15,47

 

Mundimi i Zotit tonë Jezu Krishtit sipas Markut

 

Pas dy ditësh do të ishin Pashkët dhe Pabrumet. Kryepriftërinjtë dhe skribët kërkonin mënyrën si ta zënë me dredhi Jezusin e ta vrasin. Sepse thoshin: “Jo në Festë, assesi, që të mos bëhet kryengritje në popull.”

Jezusi ishte në Betani, në shtëpinë e Simonit të Gërbulur. Ndërsa ishte ulur të hajë bukë, hyri një grua me enë alabastri me erëra të mira nardi të pastër e të shtrenjtë. E theu enën prej alabastri dhe ia zbrazi Jezusit mbi kokë. Për këtë punë disa u hidhëruan dhe i thoshin njëri‑tjetrit: “Pse të derdhet ky parfum? Parfumi mundi të shitej më shumë se treqind denarë e t’u jepeshin skamnorëve.” Dhe e prozhmonin atë grua.

“Lëreni! Pse po e trazoni ‑ u tha Jezusi. ‑ Ajo kreu një vepër të mirë kundrejt meje. Sepse, skamnorët do t’i keni gjithmonë me vete dhe do të mund t’u bëni mirë kur të doni, përkundrazi mua nuk do të më keni gjithherë. Ajo bëri çka mundi: që më parë ma leu trupin tim për varrim.  Përnjëmend po ju them: kudo që ‑ në botën mbarë ‑ do të predikohet Ungjilli, do të tregohet edhe çka bëri kjo ‑ në përkujtimin e saj.”

Judë Iskarioti, njëri prej të Dymbëdhjetëve, shkoi te kryepriftërinjtë që t’ua dorëzojë Jezusin.

Kur ata dëgjuan, u gëzuan dhe i premtuan se do t’i japin të holla. Juda kërkonte rastin e volitshëm për ta tradhtuar.

Ditën e parë të Pabrumeve, kur flijohej qengji i Pashkëve, nxënësit e tij i thanë:

“Ku dëshiron të shkojmë e ta përgatisim darkën e Pashkëve?”

Jezusi i dërgoi dy prej nxënësve të vet dhe u tha:

“Shkoni në qytet e atje do t’ju takojë një njeri që mbart një katrovë uji: shkoni pas tij. Ku të hyjë ai, thuajini të zotit të shtëpisë: ‘Mësuesi thotë: ku është salloni im, ku do të mund të ha Pashkë me nxënësit e mi?’ Ai do t’ju tregojë në katin e sipërm një sallon të madh, të shtruar e të përgatitur. Aty na përgatitni darkën.”

Nxënësit u nisën, arritën në qytet dhe gjetën gjithçka ashtu si u kishte thënë dhe e përgatitën darkën e Pashkëve.

Kur u bë natë, Jezusi erdhi me të Dymbëdhjetët.

 Ndërsa ishin në tryezë dhe po hanin, Jezusi u tha:

“Për të vërtetë po ju them: njëri prej jush do të më tradhtojë: ‘njëri që po ha me mua. ’

Nxënësit u trishtuan e filluan ta pyesin njëri pas tjetrit:

“A mos jam unë?”

Jezusi iu përgjigj:

“Njëri prej të Dymbëdhjetëve! Një që po ngjyen me mua në pjatë. Njëmend, Biri i njeriut po shkon, siç u shkrua për të, por i mjeri ai që po e tradhton Birin e Njeriut! Më mirë do të kishte qenë për të që as t