Kuptimi i ri i mikut dhe shërbëtorit

Mar 20 • Meditimi i ditës

20 mars 2016 – e Diela e Larit, MOMENTI I SHENJTË – Lutja e përditshme

 

Prania e Hyjit

 

O Zot, më ndihmo që krejt qenien time t`ia çeli pranisë sate.

Më rretho me dashurinë tënde.

Zemra ime le të bashkohet me tënden.

 

Liria

 

Hyji më ka mësuar atëherë
sikur që mësuesi e mëson nxënësin
. (Shën Injaci)

Do ta përkujtoj se ekzistojnë edhe shumë gjëra për të cilat Hyji duhet të më mësojë,
dhe do të lus për hirin që t`i vërej
dhe t`i lejoj që nëpërmjet tyre të më ndryshojë.

 

Ndërgjegjësimi

 

Në praninë e Hyjit që më do
e vështroj gjithë atë që më ka ndodhur ditën e kaluar,
prej këtij momenti në mënyrë retrospektive, hap për hap.
E kujtoj të gjithë atë që kanë qenë mirë dhe bukur, dhe për këtë falënderoj.
I vërej edhe hijet, gabimet dhe pyes se çfarë më flasin; lus për shërim, guxim, falje.

 

Fjala

 

O Zot, je bërë njeri në mënyrë që të bisedosh me mua;

Ke ecur dhe ke punuar mbi këtë tokë; ke duruar vapën dhe të ftohtët.

Kohën e kalove në tokë duke u përkujdesur për njerëz.

Ke shëruar të sëmurë, ke ngjallur të vdekur; dhe ajo më e rëndësishmja – më ke shpëtuar nga vdekja.

Lk 22,14-23,56

14 Dhe, kur erdhi ora, ai u ul në tryezë dhe bashkëmetë dymbëdhjetë apostujt. 15 Atëherë ai u tha atyre: ”Kam pasur dëshirë të madhe ta ha këtë Pashkë bashkë me ju, para se të vuaj, 16 sepse po ju them se nuk do të ha më të tillë derisa ajo të plotësohet në mbretërinë e Perëndisë”. 17 Pastaj mori kupën, falenderoi, dhe tha: ”Merrnie këtë dhe ndanie midis jush, 18 sepse unë po ju them se nuk do të pi më nga fryti i hardhisë derisa të vijë mbretëria e Perëndisë”.
 19 Pastaj mori bukën, falënderoi, e theu dhe ua dha atyre duke thënë: ”Ky është trupi im, që është dhënë për ju; bëni këtë në përkujtimin tim”.; 20 Po kështu, pas darkës, mori kupën duke thënë: ”Kjo kupë është besëlidhja e re në gjakun tim, që është derdhur për ju.
 21 Por ja, dora e atij që më tradhton është me mua mbi tryezë. 22 Sigurisht Biri i njeriut shkon, siç është caktuar, por mjerë ai njeri me anë të cilit është tradhëtuar!”. 23 Atëherë ata filluan ta pyesin njëri-tjetrin se kush nga ata do ta bënte këtë gjë.

24 Dhe midis tyre lindi edhe një grindje se cili nga ata duhej të konsiderohej më i madhi.
 25 Por Jezusi u tha atyre: ”Mbretërit e kombeve i sundojnë ato, dhe ata që ushtrojnë pushtet mbi to quhen bamirës. 26 Por me ju mos qoftë kështu; madje më i madhi ndër ju le të jetë si më i vogli dhe ai që drejton si ai që shërben. 27 Në fakt kush është më i madh: ai që është në tryezë apo ai që shërben? Vallë, a s’është ai që rri në tryezë? E pra, unë jam midis jush porsi ai që shërben. 28 Ju jeni ata që qëndruat me mua në sprovat e mia. 29 Dhe unë ju caktoj mbretërinë ashtu si ma ka caktuar mua Ati im, 30 që ju të hani e të pini në tryezën time, në mbretërinë time, dhe të uleni mbi frone për të gjykuar të dymbëdhjetë fiset e Izraelit.

31 Edhe Zoti tha: ”Simon, Simon, ja, Satani ka kërkuar t’ju shoshë ashtu siç shoshet gruri. 32 Por unë jam lutur për ty, që besimi yt të mos mpaket; dhe ti, kur të jesh kthyer, forco vëllezërit e tu”.

33 Por ai tha: ”Zot, unë jam gati të shkoj bashkë me ty edhe në burg edhe në vdekje”.
 34 Por Jezusi tha: ”Pjetër, unë të them se sot gjeli nuk do të këndojë, para se ti të kesh mohuar tri herë se më njeh”.

35 Pastaj u tha atyre: ”Kur ju dërgova pa trasta, pa thes dhe pa sandale, vallë a ju mungoi gjë?”. Dhe ata thanë: ”Asgjë”. 36 U tha, pra, atyre: ”Po tani, kush ka një trastë le ta marrë me vete, dhe po kështu thesin; dhe kush nuk ka shpatë, le të shesë rrobën e vet e ta blejë një. 37 Sepse unë po ju them se çfarë është shkruar duhet të plotësohet ende në mua: “Dhe ai është radhitur ndër keqbërësit”. Sepse ato gjëra që janë shkruar për mua do të kenë kryerjen e tyre”.
 38 Atëherë ata thanë: ”Zot, ja këtu dy shpata”. Por ai u tha atyre ”Mjaft!”.

39 Pastaj Jezusi doli dhe shkoi si zakonisht në malin e Ullinjve, dhe edhe dishepujt e tij e ndiqnin. 40 Kur arriti në vend, u tha atyre: ”Lutuni që të mos hyni në tundim”.
 41 Dhe u largua prej tyre, aq sa mund të hidhet një gur, dhe ra në gjunj dhe lutej, 42 duke thënë: ”O Atë, po të duash, largoje këtë kupë nga unë! Megjithatë mos u bëftë vullneti im, por yti”. 43 Atëherë iu shfaq një engjëll nga qie-lli për t’i dhënë forcë. 44 Dhe ai, duke qenë në agoni, lutej edhe më fort; dhe djersa e tij po i bëhej si gjak i mpiksur që bie për tokë. 45 Si u çua pastaj nga lutja, erdhi te dishepujt e vet dhe i gjeti që flinin nga trishtimi, 46 dhe u tha atyre: ”Pse po flini? Çohuni dhe lutuni që të mos hyni në tundim”.

47 Ndërsa ai ende po fliste, ja një turmë; dhe ai që quhej Judë, një nga të dymbëdhjetët, i printe dhe iu afrua Jezusit për ta puthur.
 48 Dhe Jezusi i tha: ”Judë, ti po e tradhton Birin e njeriut me një puthje?”.
 49 Atëherë ata që ishin përreth tij, duke parë çfarë do të ndodhte, i thanë: ”Zot, a t’u biem me shpatë?”. 50 Dhe një nga ata i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë. 51 Por Jezusi, duke u përgjigjur, tha: ”Lëreni, mjaft kështu”. Dhe si e preku veshin e atij njeriu, e shëroi.

52 Pastaj Jezusi u tha krerëve të priftërinjve, krerëve të rojeve të tempullit dhe pleqve që kishin ardhur kundër tij: ”Keni dalë kundër meje me shpata dhe me shkopinj si kundër një kusari? 53 Kur unë çdo ditë isha me ju në tempull, ju nuk vutë dorë kurrë mbi mua; por kjo është ora juaj dhe pushteti i errësirës”.

54 Mbasi e kapën, e çuan dhe e shtinë në shtëpinë e kryepriftit. Dhe Pjetri e ndiqte nga larg. 55 Kur ata ndezën një zjarr në mes të oborrit dhe u ulën rreth tij, Pjetri u ul midis tyre. 56 Një shërbëtore e pa ulur pranë zjarrit, e shikoi me vëmendje dhe tha: ”Edhe ky ishte me të”. 57 Por ai e mohoi duke thënë: ”O grua, nuk e njoh”. 58 Pak më vonë e pa një tjetër dhe tha: ”Edhe ti je nga ata”. Por Pjetri tha: ”O njeri, nuk jam”. 59 Mbasi kaloi rreth një orë, një tjetër pohoi me këmbëngulje duke thënë: ”Në të vërtetë edhe ky ishte bashkë me të, sepse është Galileas”. 60 Por Pjetri tha: ”O njeri, s’di ç’po thua”. Dhe menjëherë, ndërsa ai ende po fliste, këndoi gjeli. 61 Dhe Zoti u kthye, dhe e shikoi Pjetrin. Dhe Pjetrit iu kujtua fjala që i kishte thënë Zoti: ”Para se të këndojë gjeli, ti do të më mohosh tri herë”. 62 Atëherë Pjetri doli përjashta dhe qau me hidhërim.

63 Ndërkaq njerëzit që e mbanin Jezusin e përqeshnin dhe e rrihnin. 64 Dhe, mbasi ia mbuluan sytë, i binin në fytyrë dhe e pyetnin duke thënë: “Profetizo, kush është ai që të ra?”. 65 Dhe duke blasfemuar thoshin shumë gjëra të tjera kundër tij.

66 Dhe, kur u bë ditë, u mblodhën pleqtë e popullit, kreret e prifterinjve dhe skribët dhe e çuan në sinedrin e tyre, duke thënë: 67 ”Në se ti je Krishti, na e thuaj”. Por ai u tha atyre: ”Edhe sikur t’jua thoja, nuk do ta besonit. 68 Edhe sikur t’ju pyesja, ju nuk do të më përgjigjeshit dhe as nuk do të më linit të shkoja. 69 Por tash e tutje Biri i njeriut do të ulet në të djathtën e fuqisë së Perëndisë”.

70 Atëherë të gjithë thanë: ”Je ti, pra, Biri i Perëndisë?”. Dhe ai u tha atyre: ”Ju thoni se unë jam”.
 71 Atëherë ata thanë: ”Ç’nevojë kemi akome për dëshmi? Ne vetë e dëgjuam nga goja e tij”.

1 Atëherë u ngrit gjithë asambleja dhe e çuan te Pilati. 2 Dhe filluan ta paditin duke thënë: ”Këtë ne e gjetëm që përmbyste kombin tonë dhe ndalonte t’i jepeshin taksa Cezarit, duke u vetëquajtur një mbret, Krishti”. 3 Atëherë Pilati e pyeti duke thënë: ”A je ti mbreti i Judenjve?”. Dhe Jezusi iu përgjigj dhe tha: ”Ti po thua”.
 4 Pilati u tha atëherë krerëve të priftërinjve dhe popullit: ”Unë nuk po gjej asnjë faj te ky njeri”. 5 Por ata ngulnin këmbë, duke thënë: ”Ai po ngre popullin në kryengritje duke mësuar në mbarë Judenë, që nga Galilea e deri këtu”.

6 Atëherë Pilati, kur dëgjoi se u fol për Galilenë, pyeti në se ai njeri ishte Galileas. 7 Dhe kur mori vesh se ai i takonte juridiksionit të Herodit, e dërgoi te Herodi, i cili, ndër ato ditë, ndodhej edhe ai në Jeruzalem. 8 Kur Herodi pa Jezusin, u gëzua shumë; prej shumë kohësh ai donte ta shihte, sepse kishte dëgjuar shumë për të dhe shpresonte të shihte ndonjë mrekulli të kryer prej tij. 9 Ai i drejtoi shumë pyetje, por Jezusi nuk u përgjigj fare. 10 Ndërkaq krerët e priftërinjve dhe skribët rrinin aty dhe e paditnin me furi. 11 Atëherë Herodi, me ushtarët e vet, mbasi e fyu dhe e talli, e veshi me një rrobe të shkëlqyeshme dhe ia riktheu Pilatit. 12 Atë ditë Herodi dhe Pilati u bënë miq me njëri-tjetrin, ndërsa më parë ishin armiq.

13 Atëherë Pilati, mblodhi krerët e priftërinjve, kryetarët dhe popullin, 14 dhe u tha atyre: ”Ju më prutë këtë njeri si çoroditës të popullit; dhe ja, unë, pasi e hetova para jush, nuk kam gjetur tek ai asnjë nga fajet për të cilat ju e paditni, 15 dhe as Herodi, sepse na e ktheu përsëri te ne; në fakt ai s’ka bërë asgjë që të meritojë vdekjen. 16 Prandaj, pasi ta fshikullojnë, do ta lëshoj”. 17 Tani me rastin e festës së Pashkës qeveritari duhet të lironte dikë. 18 Por ata, të gjithë njëzeri, bërtitën duke thënë: ”Vraje këtë dhe na liro Barabën”. 19 Ky ishte hedhur në burg për një trazirë të bërë në qytet dhe për vrasje.
 20 Prandaj Pilati, duke dashur të lëshojë Jezusin, u foli përsëri. 21 Por ata bërtitnin duke thënë: ”Kryqëzoje!”.
 22 Për të tretën herë ai u tha atyre: ”Po ç’të keqe bëri ky? Unë nuk gjeta në të asnjë faj që të meritojë vdekjen. Prandaj, pasi ta fshikullojnë, do ta lëshoj”. 23 Por ata ngulnin këmbë me britma te mëdha duke kërkuar që ta kryqëzonin; dhe britmat e tyre dhe të krerëve të priftërinjve u bënë mbisunduese. 24 Atëherë Pilat vendosi që të bëhej çka ata kërkonin. 25 Dhe ua lëshoi atë që qe burgosur për trazirë dhe vrasje dhe që ata e kishin kërkuar; dhe Jezusin ia dorëzoi vullnetit të tyre.

26 Ndërsa po e çonin, kapën njëfarë Simoni nga Kirena, që po kthehej nga fusha, e ngarkuan me kryqin që ta mbarte pas Jezusit.

27 Dhe e ndiqte një turmë e madhe populli dhe disa gra që hidhëroheshin dhe vajtonin për të. 28 Por Jezusi u kthye nga ato dhe u tha: ”O bija të Jeruzalemit, mos qani për mua, por qani për veten tuaj dhe për fëmijët tuaj. 29 Sepse ja, do të vijnë ditët kur do të thuhet: “Lum gratë shterpe dhe lum barqet që nuk kanë pjellë dhe gjinjtë që nuk kanë mëndur!”. 30 Atëherë do të fillojnë t’u thonë maleve: “Bini përmbi ne!”, dhe kodrave: “Na mbuloni!”. 31 Sepse, në se bëhet kështu me drurin e njomë, ç’do të bëhet me të thatin?”.

32 Dhe dy të tjerë, që ishin keqbërës, i prunë bashkë me të, për t’i vrarë.

33 Dhe kur arritën në vendin që quhet ”Kafka”, aty e kryqëzuan atë dhe keqbërësit, njërin në të djathtë dhe tjetri në të majtë.
 34 Dhe Jezusi tha: ”O Atë, fali ata sepse nuk dinë ç’bëjnë”. Pastaj, pasi i ndanë rrobat e tij, hodhën short. 35 Dhe populli rrinte aty për të parë; dhe kryetarët me popullin e përqeshnin, duke thënë: ”Ai i shpëtoi të tjerët, le të shpëtojë veten, po qe se me të vërtetë është Krishti, i zgjedhuri i Perëndisë”. 36 Edhe ushtarët e tallnin, duke iu afruar dhe duke i ofruar uthull, 37 dhe duke thënë: ”Nëse ti je mbreti i Judenjve, shpëto veten”.
 38 Përveç kësaj përmbi kryet e tij ishte një mbishkrim me shkronja greke, latine dhe hebraike: “KY ÉSHTÉ MBRETI I JUDENJVE”.

39 Tani një nga keqberësit e kryqëzuar e shau duke thënë: ”Nëse ti je Krishti, shpëto vetveten dhe neve”.
 40 Por ai tjetri duke e përgjigjur e qortoi duke i thënë: ”A s’ke frikë nga Perëndia, që je nën të njëjtin dënim? 41 Në realitet, ne me të drejtë jemi dënuar, sepse po marrim ndëshkimin e merituar për ato që kemi kryer, ndërsa ky nuk ka bërë asnjë të keqe”. 42 Pastaj i tha Jezusit: ”Zot, kujtohu për mua kur të vish në mbretërinë tënde”.
 43 Atëherë Jezusi i tha: ”Në të vërtetë po të them: sot do të jesh me mua në parajsë”.

44 Ishte afërsisht ora e gjashtë dhe errësira e mbuloi gjithë vendin deri në orën e nëntë. 45 Dielli u err dhe perdja e tempullit u nda në mes. 46 Dhe Jezusi bërtiti me zë të lartë dhe tha: ”O Atë, në duart e tua po e dorëzoj frymën tim!”. Dhe, si tha këto, dha fryma.

47 Atëherë centurioni, kur pa ç’ndodhi, përlëvdoi Perëndinë duke thënë: ”Me të vërtetë ky njeri ishte i drejtë!”.

48 Dhe gjithë turma, që ishte mbledhur për të parë ç’po ndodhte, kur e pa këtë, u kthye duke rrahur kraharorin. 49 Të gjithë të njohurit e tij dhe gratë që e kishin ndjekur që nga Galilea qendronin larg, duke parë këto gjëra.

50 Tani ishte një burrë me emër Jozef, që ishte anëtar i sinedrit, njeri i drejtë dhe i mirë; 51 ai nuk kishte miratuar vendimin dhe veprimin e të tjerëve. Ai ishte nga Arimatea, qytet i Judesë dhe priste edhe ai mbretërinë e Perëndisë. 52 Ai iu paraqit Pilatit dhe kërkoi trupin e Jezusit.
 53 Dhe, pasi e zbriti poshtë nga kryqi, e mbështolli në një çarçaf dhe e vuri në një varr të gërmuar në shkëmb, ku ende nuk ishte varrosur asnjeri.
 54 Ishte dita e Përgatitjes dhe e shtuna po fillonte. 55 Gratë që kishin ardhur me Jezusin nga Galilea duke e ndjekur nga afër, e panë varrin dhe mënyrën se si ishte vënë trupi i Jezusit; 56 pastaj ato u kthyen dhe përgatitën erëra të mira dhe vajra; dhe gjatë së shtunës pushuan, sipas urdhërimit.

 

Ç`dëshiron të më thuash, o Zot?

 

Disa mendime mbi tekstin e sotshëm të Shkrimit Shenjt

 

– Duke na treguar një domethënie të re të koncepteve “mik” dhe “shërbëtor” Jezusi na nxit të mendojmë çka domethënë të jesh udhëheqës.

– Do të ndalem në këto fjalë duke medituar ç`do të thonë ato për mua.

– Në praninë e Zotit do të vështroj se si dashuroj, si shërbej dhe çfarë miku jam.

 

Biseda

 

O Zot, e di që fjalët nuk janë të nevojshme kur të drejtohem ty.

Ti shikon në thellësinë e zemrës sime.

I njeh dëshirat dhe nevojat e mia.

Po lëshohem në duart e tua.

 

Përfundimi

 

Po të falënderoj o Zot për çdo nxitje që ma dhurove gjatë këtyre momenteve të kaluara vetëm me ty.

 

Lavdi Atit e Birit e Shpirtit Shenjt.

Si ka qenë në fillim ashtu tash

E përgjithmonë e jetës. Amen.

Shpërndaje

Comments are closed.

« »