NJË ALTAR I KUJTESËS, I BESIMIT DHE I QËNDRESËS

Bekimi i altarit kushtuar të Lumit Dom Shtjefën Kurti, në 104 -vjetorin e themelimit të Famullisë së Novosellës

Nga Florentina Gjergjaj

Këshilltare e Famullisë

Në jetën e një bashkësie ka çaste që e tejkalojnë kuptimin e një kremtimi të zakonshëm. Ato bëhen pika takimi ndërmjet historisë dhe së tashmes, ndërmjet kujtesës së të parëve dhe shpresës së brezave që vijnë. Një çast i tillë ishte bekimi i altarit kushtuar të Lumit Dom Shtjefën Kurti, me rastin e 104-vjetorit të themelimit të Famullisë së Novosellës, që u kremtua me 20 tetor 2026. Në këtë ngjarje, lutja dhe mirënjohja u bashkuan për të nderuar një dëshmitar të fesë dhe një shërbëtor të përkushtuar ndaj popullit të vet, deri në martirizim.

Prania e Ipeshkvit të Dioqezës Prizren–Prishtinë, Imzot Dodë Gjergjit, i dha këtij kremtimi një domethënie të veçantë kishtare dhe shpirtërore, i cili e kryesoi meshën solemne dhe e bekoi altarin e të lumit Dom Shtjefën Kurti, në bashkëmeshim me meshtarë të dioqezës dhe në prani të shumë besimtarëve. Me respekt e mirënjohje përshëndetet edhe famullitari aktual, Dom Nue Ballabani, për kujdesin baritor dhe angazhimin e tij në jetën e famullisë. Rreth altarit bashkohen meshtarët, familjet dhe besimtarët, të vetëdijshëm se trashëgimia e besimit ruhet jo vetëm në gurë e monumente, por para së gjithash në zemrat dhe në veprat e njerëzve.

Dom Shtjefën Kurti zë një vend të veçantë në kujtesën fetare dhe kombëtare shqiptare. Meshtaria e tij ishte shërbim ndaj Zotit dhe ndaj dinjitetit të njeriut. Në kohë të vështira, kur liria e ndërgjegjes dhe e besimit vihej në sprovë, ai mbeti besnik ndaj thirrjes së vet. Përndjekja dhe martirizimi i tij dëshmojnë se feja, kur jetohet me vërtetësi, nuk është largim nga përgjegjësia për botën, por forcë për të mbrojtur të vërtetën, lirinë dhe shpresën.

Kontributi i tij kombëtar kuptohet pikërisht në këtë bashkim të pandashëm të besimit me dashurinë për popullin. Ai mbetet një figurë që na kujton se ruajtja e identitetit, e gjuhës, e dinjitetit dhe e së drejtës për të besuar janë pjesë e përgjegjësisë morale ndaj së mirës së përbashkët. Shembulli i tij nuk na fton të jetojmë të kthyer vetëm nga e kaluara; ai na thërret të ndërtojmë të tashmen me guxim, drejtësi dhe dashuri.

Për Novosellën, kjo lidhje është edhe më e afërt. Dom Shtjefën Kurti kujtohet si famullitari i parë i saj, në fillimet e një udhëtimi shpirtëror që sot numëron 104 vjet. Pas kësaj shifre qëndrojnë breza të tërë: familje që kanë sjellë fëmijët për pagëzim, të rinj që kanë marrë sakramentet, njerëz që kanë gjetur ngushëllim në lutje dhe bashkësi që kanë qëndruar pranë njëra-tjetrës në gëzim e në dhimbje. Historia e famullisë është, në thelb, historia e një besimi të jetuar dhe të trashëguar.

Një shenjë e bukur e kësaj trashëgimie është fakti se shkolla e fshatit mban emrin e Dom Shtjefën Kurtit. Kjo nuk është thjesht një emër në ballinën e një institucioni arsimor. Është një urë ndërmjet dijes dhe ndërgjegjes, ndërmjet formimit të mendjes dhe edukimit të karakterit. Çdo brez nxënësish ka mundësinë të njohë përmes këtij emri vlerat e guximit, ndershmërisë, sakrificës dhe shërbimit. Kujtimi i një martiri bëhet kështu edhe mision edukues.

Altari i kushtuar të Lumit Dom Shtjefën Kurti mbart një simbolikë të thellë. Ai është vend lutjeje dhe përkujtimi, por njëkohësisht një ftesë për ripërtëritje të brendshme. Përpara tij, besimtari mund të kujtojë se shenjtëria nuk matet me madhështinë e fjalëve, por me besnikërinë e jetës; se paqja kërkon zemër të hapur; dhe se dashuria ndaj Zotit merr formë konkrete në dashurinë ndaj të afërmit.

Në këtë 104-vjetor, mirënjohja shkon për të gjithë meshtarët që i kanë shërbyer famullisë, për familjet që e kanë mbajtur gjallë jetën e saj shpirtërore dhe për të gjithë bamirësit e kontribuuesit që kanë bërë të mundur ngritjen e altarit dhe organizimin e kremtimit. Vepra të tilla marrin kuptim të plotë kur bëhen shenjë bashkimi dhe jo vetëm kujtim i një dite.

Bekimi i altarit na lë edhe një përgjegjësi: të mos e kufizojmë nderimin për Dom Shtjefën Kurtin në një ceremoni, por ta përkthejmë në mënyrën si jetojmë. Të ruajmë besimin pa humbur dashurinë, të mbrojmë të vërtetën pa lënduar dinjitetin e tjetrit, t’i edukojmë fëmijët me ndjenjën e shërbimit dhe të kujdesemi për bashkësinë tonë. Kjo është mënyra më e denjë për ta bërë kujtesën frytdhënëse.

Le të jetë ky altar një shenjë e qëndrueshme shprese për Novosellën dhe për çdo njeri që ndalet aty në lutje. Në dritën e dëshmisë së të Lumit Dom Shtjefën Kurti, 104 vitet e famullisë nuk janë vetëm histori për t’u kujtuar, por një trashëgimi për t’u jetuar. Qoftë ndërmjetësimi i tij një nxitje për besim më të thellë, familje më të bashkuara dhe një të ardhme të ndërtuar mbi paqen, dinjitetin e dashurinë.