Festa e Krishtlindjes

Dec 24 • Opinion

Nga Dedë Palokaj

Krishtlindja është festa e lindjes së Jezu Krishtit – ngjarja më e rëndësishme e  historisë njerëzore. Në kohën e sotme kjo festë ka marrë kuptimin e një feste të trefishtë ku pjesërisht përputhen tri përjetime – tri ngjarje të gëzuara në të njëjtën kohë e këto janë:

1. Komercionalizmi (shitblerja materiale, tryeza e shtuar dhe pasur ushqimore etj.).

2. Tradicionalizmi (tradita shekullore dhe kulturore, programet festive, zbukurimet e jashtme folkloristike, metaforike, skenografike etj.).

3. Festa fetare (Lindja e Krishtit, i cili e solli shpëtimin, mënyrë kjo e pakuptueshme dhe skandaloze për ata që nuk besojnë ndërsa shpëtim dhe qëllim për ata që e pranojnë).

Krishtlindja nuk është njëherë në vit, por është çdo ditë sikur se mirësia, bujaria, liria, feja, shpresa dhe dashuria, që nuk lindin vetëm një herë në vit, por lindin, rritën dhe ripërtëriten çdo ditë.

Krishtlindja është udhë e zemrës që vazhdon çdo ditë dhe çdo çastë në jetën e secilit njeri. Kuptimi i Krishtlindjes nuk është jashtësia, nuk qëndron në atë se çka ka ndodhur dikur më parë, por çfarë po ndodh sot në ty; nuk qëndron në atë se sa shumë ke organizuar dhe ke bërë rrethë dekorimeve, por çfarë je në vetvete; nuk qëndron në të thënë, por në të dhënë etj.

Krishtlindja është hapja e gëzimit të zemrës për ta ndarë thesarinë e pasurisë shpirtërore dhe materiale. Nëse e bëjmë këtë në mënyrë të drejt dhe të vërtetë, atëherë çdo ditë është Krishtlindje e re. Betlehemi – Krishtlindja je ti, është zemra jote, është raporti yt me Zotin.

Krishtlindja është festë që ka ndodhur dhe që vërtetë ndodh në jetën tonë. Pas ngjalljes së Krishtit nga vdekja, Krishtlindja nuk shikohet as nuk matet me dritën rrezeve vezulluese të mjediseve të jashtme ku jetojmë, por shikohet në dritën e zgjimit dhe ripërtëritjes shpirtërore. Kjo është drita e ngjarjeve shpirtërore që zhvillohen në frymën e fesë, shpresës dhe dashurisë – drita e kthimit kah Zoti dhe takimit me Të.

Papa Benekidti XVI, në porosinë e Krishtlindjes të vitit 2011, “Urbi et orbi” (Qytetit dhe botës) pati theksuar se njeriu nuk guxon ta vëjë veten në vendin e Zotit dhe të vëndos se ç’është mirë e ç’është keq. Duke e parë gjendjen e keqe dhe shumë kritike në botë, Papa në pororsinë e tij pati thënë: “Eja o Zot e na shpëto! Janë këto britmat e njerëzve të të gjitha kohërave të cilët ndjejnë se nuk munden vetëm t’i mposhtin vështirësit dhe rreziqet. Ju duhët dikush më i madh dhe më i fortë…ju duhët dora e zgjatur nga qielli. Kjo është dora e Jezusit i lindur në Betlehem nga Virgjëra Mari.”

Çfarë nuk është Krishtlindja?

Nuk ka festë të Krishtlindjes aty ku ka zënka, urrejtje, shpifje, xhelozi, armiqësi, përleshje, keqpërdorime të pozitës zyrtare, shkelje të moralit, manipulime për të përfituar diçka, pra aty ku ka jetë mëkatare. Aty asgjë nuk ka të bëjë me festën e Krishtlindjes. Shih se aty çdo gjë mbërthehet në krizë: në krizë morale, shpirtërore, fetare, familjare, sociale, ekonomike, politike etj. Kjo është kriza e zemrës dhe moskthimit kah Zoti. Si pasojë e kësaj, ka vetëmpërplasje me njëri – tjetrin, ka zhurmë si gjinkallat e shkreta që bërtasin në shkreti.

Medito: A mos të ka sjellë Krishtlindja jashtë vetes apo brenda zemrës tënde? A je bërë më i mirë apo njeri më i keq, i frustuar, agresiv dhe i pakënaqur me veten tënde që vazhdimisht fjalosësh duke i njollosur, përgojuar dhe fajësuar të tjerët?

Andaj derisa t’i urojmë njeri – tjetrit Krishtlindjen, do të ishte e drejtë të pyesim veten se çfarë po flasim, çfarë po urojmë dhe çfarë po festojmë (komercionalizmin,  tradicionalizmin apo lindjen e Krishtit)?

Në emër të Qendrës për Ripërtëritje Shpirtërore “Flori dhe Lauri” në Prishtinë, urime të përzemërta lindjen e Krishtit! Gëzuar Krishtlindjen!

Shpërndaje

Comments are closed.

« »